We wrześniu 2021r. uczniowie klas IV – VIII udali się na pieszą wycieczkę do zamku w Dębnie.
Po godzinnym marszu zobaczyli piękny, późnogotycki zamek otulony uroczym parkiem. Rozpoczęli zwiedzanie obiektu. Poznali historię zamku, mieli okazję obejrzeć piwnice zamkowe i lochy, a także komnaty. Zamek okazał się mieć wiele tajemnic. Bardzo atrakcyjne były wnętrza kuchni i spiżarni. Tam uczniowie dowiedzieli jak dawniej przechowywano żywność, przyrządzano posiłki oraz jak wykorzystywano wiedzę zielarską w życiu codziennym. W sali koncertowej podziwiali obrazy m.in. z mitologii. Zaintrygowała ich biała dama stojąca we wnęce sali koncertowej. Okazało się, że to duch Tarłówny. Z ciekawością wysłuchali legendy o białej damie. Dużym zainteresowaniem cieszyła się też sala tortur. Na myśl o karach i bólu, niejednemu uczniowi ciarki przechodziły po plecach!
Za powstanie zamku rycerskiego w Dębnie odpowiedzialny jest Jakub z Dębna, Kanclerz Wielki Koronny, który w miejsce istniejącej wcześniej w tym miejscu warowni rozkazał wznieść murowany zamek. Budowla powstała w latach 1470 – 1480. Dzisiejszy kształt budynku jest bardzo zbliżony do oryginalnego, co stanowi prawdziwą rzadkość. Zabytek miał to szczęście, że kolejni właściciele remontowali go, a nie usiłowali przerabiać na swoją modłę i zgodnie z duchem czasu – w obrębie zamku znajdują się pamiątki różnych epok, jednak to wciąż ta sama późnogotycka budowla, w której rezydował Jakub Dębiński. Obiekt nigdy nie został doszczętnie zniszczony, przetrwał zarówno szwedzki potop jak i obie wojny. Do roku 1945 znajdował się w prywatnych rękach. Zamek w Dębnie stał się własnością państwa tuż po wojnie. Szybko doceniono jego historyczną wartość – został uznany za ważny zabytek i w latach 1970 – 1978 odrestaurowano go. Wraz z zakończeniem prac restauracyjnych został przekazany Muzeum Okręgowemu w Tarnowie, w którego rękach pozostaje do dziś.
Po zwiedzeniu zamku uczniowie udali się na pobliski cmentarz, tam zapoznali się z historią kaplicy Jastrzębskich i podziwiali zabytkowe pomniki. Na koniec zostali zapoznani z historią kościoła i legendą „Ręka opatrzności”.
